Özlemişim beyaz rengi, yataktan kalkarken göz ucuyla baktığım dünyanın beyaz olmasını özlemişim. Bir gün önce kuru görünen dallar beyazdır. Toprak hüznünü örter beyazla, çatılar kurum karasını atar kızıllığından. Hele birde devam etmekteyse beyazın ahengi tadından yenmez meselesi işte. Ne kadar gariptir değil mi eğer rüzgar yoksa her kar tanesi aynı miktarda düşer kara kürenin her bir köşesine.
Sosyallik nedir, kimler sosyaldir.? Gibi muhabbetler sıkça yapılmakta bu sıralar etrafımda. İşte sosyallik böyle beyaz bir günde nezih bir pastanede salep içmek, dudaklarına yapışan tarçınlarla boğuşmaktır bana göre. Eldivensiz kartopu oynamak her 30 saniyede bir ellerini ağzına götürmektir. Ara sokaklarda poşetle kayan çocuklara dahil olmaktır. Bugün sırılsıklam ıslanmak sosyalliktir.
Bugün uzun yürüyüşlerin, üşümenin, ıslanmanın eski anıları hatırlamanın günüdür. Güzel bir gün bugün.

0 yorum:
Yorum Gönder